Να πάθεις.... Εσύ που φοβήθηκες τα αληθινά...!

Μου μίλησες για εκδρομές...
Μου μίλησες για το μαζί...
Μου μίλησες για το πολύ...
Μου μίλησες για στιγμές που θα ρθουν...
Αναζήτησες τις μυρωδιές...
Πόθησες το άγγιγμα μου...
Με είπες φθινοπωρινή σου αγάπη...

Έλα τώρα να μου πεις πως κατάφερες να μην ζήσεις τίποτα μαζί μου. Όχι, δεν είσαι μαλάκας, δειλός είσαι μωρό μου... Κι είναι χειρότερο αυτό, να το θυμάσαι!
Με ρωτάς αν πονάω και μένω με μια σιωπή στα χείλη,απέναντί σου. Σκέφτομαι πως δεν έχεις δικαίωμα να ξέρεις... Δεν έχεις πια κανένα δικαίωμα, είχες πολλά γιατί στα έδωσα εγώ, μα τα επέστρεψες! Δεν θα μάθεις ποτέ!

Μάθε πως ήσουν πυροτέχνημα γιατί εσύ το διάλεξες...Μάθε πως όταν αγαπούν οι άνθρωποι δεν δειλιάζουν ...Μάθε πως όταν θέλουν μπορούν! Μάθε να ζεις αληθινά... Έχουμε μόνο μια ζωή, δεύτερη δεν έχει.

Με είπες το "άλλο σου μισό", στο αποκλείω. Αν εγώ ήμουν το άλλο σου μισό τώρα είσαι μισός, άρα ήσουν και πριν μισός, όχι δεν θέλω να πιστεύω ότι δέθηκα με έναν μισάνθρωπο! Δένομαι εγώ, δένομαι... και δύσκολα λύνομαι αλλά άμα λυθώ, πετάω... γίνομαι αερικό !!

Μάθε πως δύσκολα θα βρεις άνθρωπο δίχως ανασφάλειες. Και τώρα που σου έδωσα αυτή την πληροφορία μάθε να μην χρεώνεις τις δικές σου ανασφάλειες στους άλλους ως λάθη δικά τους. Γίνεσαι αυτομάτως εσύ το λάθος και όχι ... Δεν θέλω να πιστεύω πως έκανα ακόμη ένα λάθος!
Φοβάμαι, σου έλεγα και δεν ρώτησες ποτέ τι είναι αυτό που φοβάμαι... Δεν θα σου πω! Θα σου πω μόνο πως τώρα πια δεν έχω να φοβάμαι τίποτα! Ξαπλώνω όπου ξαπλώσαμε μαζί... Ανάβω ένα τσιγάρο και καίω ότι αισθάνθηκα ...καίω τα συναισθήματα μου για να μην μάθεις ποτέ... Καίω αυτά τα συναισθήματα που μου χρεώσεις ως "λάθος "

Κι όλα αυτά τα σκέφτομαι δυο μέρες πριν το τέλος -εκείνο το ξημέρωμα- το ξέρω πως έρχεται ... Είμαι όμως ακόμα εδώ. Πρώτη φορά δεν φεύγω πρώτη εγώ.... Μην ρωτάς γιατί, δεν θα σου πω! Θα σε αφήσω να φύγεις πρώτος! Να θυμάσαι όμως πως τα ρίσκα της αρχής επιβάλουν και ρίσκα στο τέλος . Η γκόμενά σου τελικά δεν ήταν χαζή... Ήταν κάτι άλλο που δεν τόλμησες να μάθεις. Κι έτσι όπως έφτασες πια πρώτος στο τέρμα ελπίζω να βγεις κερδισμένος! Αυτούς που φεύγουν πρώτοι τους αγαπώ ακόμη πιο πολύ γιατί κάποτε ήμουν τέτοια και ξέρω.

Σε αγαπώ και όχι δεν θέλω να προσέχεις... Θέλω να πάθεις για να μάθεις. Να μάθεις να ερωτεύεσαι... Να διαχειρίζεσαι τα νιώθω σου και τις ανασφάλειες σου... Να μάθεις να αγαπάς όσους σου δίνουν αγάπη... Να μάθεις να αγαπάς τους ανθρώπους ακόμη κι αν σε κερνάνε πληγές, ακόμη κι αν σε πρόδωσαν κάποια στιγμή... Να μάθεις να αγαπάς αυτούς που σε κάνουν να γελάς και να χαμογελάς... Να χαμογελάς, έχεις όμορφο χαμόγελο.... Έτσι ξέρω εγώ να αγαπώ, δίχως μέτρα και χρονόμετρα!

"Μου έμαθες να ερωτεύομαι στιγμές", μου είπες εκείνο το βράδυ. Τίποτα δεν σου έμαθα και τίποτα δεν έμαθες! Τις στιγμές πρώτα τις ζούμε και μετά τις ερωτευόμαστε!
Κι έτσι όπως μου χρέωσες και το "σ´αγαπώ" σαν λάθος μάθε πως η συνείδηση μου είναι πολύχρωμη...! Ένα θα σου κρατήσω μόνο,σ αν πείσμα και σαν πληγή ... Σαν μελανιά στο πόδι... Τα γέλια και τα χαμόγελα, που τα μετέτρεψες στο τέλος, σε έναν χαζό εγωισμό...!
Να πάθεις...Και να χαμογελάς!

Υ.Γ.:Οι μόνοι χαμένοι της ζωής είναι αυτοί που φοβήθηκαν τον έρωτα...Κι όποιος φοβάται μένει μόνος.....Αθεράπευτα ερωμένη του....!!Σας το φωνάζωωωωω....όχι γιατί φοβάμαι ,αλλά να έτσι γιατί θέλω ο έρωτας να έχει ένταση και πάθος!!!

 Της Χρυσάνθη Βαμβακίδη

Η Χρυσάνθη Βαμβακίδη .......έζησε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της στο Ηράκλειο της Κρήτης προσπαθώντας να μάθει τα φυτά,Τεχνολόγος γεω-πόνος μα εσύ κράτα μόνο το πόνος, θα σπουδάζει όσο θα υπάρχουν οι αιώνιοι! Τινάζοντας το σκουλαρίκι της έζησε για λίγο στην Αθήνα, πέρασε σαν ελεύθερη χορογραφία από θέατρα,τυροπιτάδικα κι άλλα πολλά για να επιστρέψει στην εξωτική Λάρισα! Σου χαμογελά από ένα ανήλιο υπόγειο μιας λάντζας κάποιου τσιπουράδικου, αλλά σου χαμογελά!!! Δηλώνει κυρά κι αρχόντισσα όπου υπάρχει τρέλα!
Αισιοδοξεί για τα καλύτερα, γελάει δυνατά,αγαπάει το κόκκινο χρώμα, την βροχή και τους ανθρώπους, λατρεύει τον μπαμπά, δεν ζει χωρίς τη μαμά, δακρύζει στη σκέψη του αδερφού της... θέλει να πεθάνει από έρωτα και θέλει να γίνει μάνα...! Σας αγαπάει μα δεν παντρεύεται!

Πρόσφατα άρθρα

  • Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Βγήκα στη βεράντα με το κρασάκι μου να ξεχαστώ... να θυμηθώ... Και τι να δω;; Ξέμεινα από τσιγάρα, με το ζόρι βγαίνει ένα. Δεν βαριέσαι... Έκλεισα και την Αγγέλω... πόνεσε

    Read More
  • Love Life Laugh at Azima Place

    Love Life Laugh at Azima Place

    Η Τέχνη... ο διαλογισμός... η χαρά και η αγάπη... όταν αποκτούν θέληση... γίνονται δράση! ...και μόνη η δράση μπορεί να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα! Περιμένω

    Read More
  • Κυριακή 18 Ιουνίου Συστημική Αναπαράσταση στο Azima Place

    Κυριακή 18 Ιουνίου Συστημική Αναπαράσταση στο Azima Place

    Η αγάπη στάλες βροχής δροσίζουν το μέτωπό μας.Υπάρχει και ρέει αβίαστα.Πολλές όμως φορές δεν φθάνει σε εμάς, όπως το επιθυμούμε.Ίσως γιατί η ροή διακόπτεται, ίσως γιατί κατευθύνεται αλλού. Ένα αλλιώτικο

    Read More
  • Γιατί Συστημική Αναπαράσταση;

    Γιατί Συστημική Αναπαράσταση;

    Έχω βρει πολλούς φίλους και γνωστούς που μου κάνουν την ίδια ερώτηση. "Γιατί να συμμετάσχω σε μια Συστημική Αναπαράσταση;"Κάποιοι από αυτούς ασχολούνται μόνο με εναλλακτικές ενεργειακές θεραπείες. Κάποιοι άλλοι, με

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Δημοφιλή άρθρα

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40