Έπινε τον καφέ της σκέτο και λάτρευε τις μαύρες σοκολάτες... Θαρρείς πως γεύτηκε τη γλυκά στο ζενίθ κι άλλο δεν την άντεχε... Ψέματα... συνήθισε στις πίκρες όπως συνήθισε τη μοναξιά της και την αγάπησε μέχρι το τέλος της! Εκείνο το απόγευμα δεν είχε δύναμη, ένιωθε τα πόδια της να μην την υπακούουν! Με δυσκολία έφτασε στην αυλή να πιει τον καφέ της... Συνήθως εκείνη την ώρα της τηλεφωνούσε. Κάθε Κυριακή απόγευμα τα τελευταία 6 χρόνια...!

Συναντήθηκαν πριν έξι χρόνια τυχαία σε κάποιο ταξίδι του στα βόρεια...
Το βλέμμα της στο βλέμμα του κι ο ήχος της φωνής του....Το ίδιο πάθος... Τρόμαξαν... Ήταν όμως φτιαγμένοι να ζουν μακριά ο ένας από τον άλλον!
Καθώς τον αποχαιρετούσε της υποσχέθηκε πως δεν θα χαθούνε ξανά..."Κάθε Κυριακή θα ανταμώνουμε και θα τα λέμε, στο υπόσχομαι." Κι έτσι έγινε...

Ύστερα ήρθε το σκοτάδι στη ζωή της..."6 μήνες ζωής", της είπε ο γιατρός της...Κι εκείνη έζησε 6 χρόνια....
Τα απογεύματα της Κυριακής κι ο ήχος της φωνής του της χάριζαν ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια! Δεν του είπε ποτέ για την αρρώστια, ήθελε μόνο να γελάνε!
Ήτανε Κυριακή απόγευμα,πριν φύγει από το σπίτι ήθελε να ακούσει τη φωνή της. Κάθε Κυριακή ένιωθε την ανάγκη να ακούσει τη φωνή της
και να την φαντάζεται όμορφη κι αέρινη να του χαμογελά...
Σήκωσε το τηλέφωνο....Σκοτάδι. Τον βρήκανε πεσμένο στο πάτωμα και δίπλα του ένα "νεκρό" τηλέφωνο... Τον πρόδωσε η καρδιά του...

Είχε φορέσει εκείνο το λευκό φόρεμα που φορούσε όταν συναντήθηκαν για τελευταία φορά... Ήπιε δυο γουλιές καφέ, κοίταξε το ρολόι της, δεν δούλευε εδώ και χρόνια, όμως ήξερε πως είχε αργήσει. Εκείνο το απόγευμα το τηλέφωνο δεν χτύπησε... Εκείνος ο καφές θα ήταν ο τελευταίος και δίπλα του η μαύρη σοκολάτα θα θρηνούσε ένα κομμάτι της...! Έκλεισε τα μάτια της κι έφερε την μορφή του στο μυαλό της... Άρχισε να ψιθυρίζει τους στίχους από το ποίημα "Η σονάτα του σεληνόφωτος"....
"Άφησέ με να ρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου......."

Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά.Την βρήκαν καθισμένη στην καρέκλα και χαμογελαστή...με τα μάτια κλειστά.
Αν ποτέ κοιτάξεις τα αστέρια στον ουρανό θα δεις δυο που είναι δίπλα δίπλα...Αντάμωσαν στην πιο φωτεινή τους διάσταση και δεν χώρισαν ποτέ ξανά...!
Ήταν ένα όμορφο ηλιόλουστο απόγευμα Κυριακής!
Ο έρωτας ήταν εκεί.

Υ.Γ.:Σαν σήμερα έφυγε ο Γιάννης Ρίτσος....Τον αγαπούσε τον Ρίτσο και πιο πολύ από όλα του τα ποιήματα αγάπησε τη "Σονάτα του Σεληνόφωτος"...Όπως αγάπησε τη μοναξιά της!

 Της Χρυσάνθη Βαμβακίδη

Η Χρυσάνθη Βαμβακίδη .......έζησε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της στο Ηράκλειο της Κρήτης προσπαθώντας να μάθει τα φυτά,Τεχνολόγος γεω-πόνος μα εσύ κράτα μόνο το πόνος, θα σπουδάζει όσο θα υπάρχουν οι αιώνιοι! Τινάζοντας το σκουλαρίκι της έζησε για λίγο στην Αθήνα, πέρασε σαν ελεύθερη χορογραφία από θέατρα,τυροπιτάδικα κι άλλα πολλά για να επιστρέψει στην εξωτική Λάρισα! Σου χαμογελά από ένα ανήλιο υπόγειο μιας λάντζας κάποιου τσιπουράδικου, αλλά σου χαμογελά!!! Δηλώνει κυρά κι αρχόντισσα όπου υπάρχει τρέλα!
Αισιοδοξεί για τα καλύτερα, γελάει δυνατά,αγαπάει το κόκκινο χρώμα, την βροχή και τους ανθρώπους, λατρεύει τον μπαμπά, δεν ζει χωρίς τη μαμά, δακρύζει στη σκέψη του αδερφού της... θέλει να πεθάνει από έρωτα και θέλει να γίνει μάνα...! Σας αγαπάει μα δεν παντρεύεται!

Πρόσφατα άρθρα

  • Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Αγαπημένοι φίλοι & γονείς του Azima Place ξεκίνησε το Acting για παιδιά! Kids Acting τμήμα για τους μικρούς μας καλλιτέχνες στο Azima Place! Καλλιτεχνικό Θεατρικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά!Το τμήμα

    Read More
  • Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Στο Azima Place ξεκινάμε τα πρωινά μας με κέφι και χαρά και πολύ ενέργεια! Αφυπνίζουμε σώμα και πνεύμα! Παίρνουμε νέα ανάσα ζωής! Σύντομα έρχεται και το απογευματινό μας group mat

    Read More
  • Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το πιο δυναμικό και αγαπησιάρικο θεατρικό παιχνίδι της πόλης είναι εδώ! Στο Azima Place επιστρέφει και συνεχίζεται! Για πολλούς και διάφορους λόγους, γιατί οι περισσότεροι εδώ στο Azima Place είμαστε

    Read More
  • Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Βγήκα στη βεράντα με το κρασάκι μου να ξεχαστώ... να θυμηθώ... Και τι να δω;; Ξέμεινα από τσιγάρα, με το ζόρι βγαίνει ένα. Δεν βαριέσαι... Έκλεισα και την Αγγέλω... πόνεσε

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Δημοφιλή άρθρα

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41