Γέρασες χρόνε και πρέπει να σου φερθώ με ευγένεια, αναρωτιέμαι όμως με πόση ευγένεια μου φέρθηκες εσύ από τον Γενάρη σου μέχρι τούτες τις τελευταίες μέρες του Δεκέμβρη σου... Κάθομαι ξημερώματα κι αναρωτιέμαι η τρελή τι μου έδωσες και τι μου πήρες.Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι η σιωπή...είναι πολλές οι στιγμές σου χρόνε που σιωπούσα για να μην πληγώσω κόσμο,σιωπούσα για "να περάσει κι αυτό δεν βαριέσαι..."Σιωπούσα και πονούσα μα τώρα που θα φύγεις θα την ξαναβρώ τη φωνή μου και θα σου φωνάζω ότι σου σιώπησα όσο ήσουν εδώ!
Είσαι πολύ αστείος χρόνε,μ´έκανες και γέλασα πολλές φορές,άλλες από χαρά κι άλλες από νεύρα,άλλες δυνατά κι άλλες πνιχτά! Είσαι όμως και ψυχοβγάλτης,μ´έκανες κι άλλες τόσες φορές να κλάψω,άλλες στα κρυφά κι άλλες στα φανερά,άλλες δυνατά κι άλλες γοερά....Μου πήρες χρόνε αλήτη ανθρώπους από δίπλα μου!Μου τους πήρες για πάντα...Μου έφερες όμως κι ανθρώπους πλάι μου σημαντικούς!Μου έφερες βέβαια και κάποιους που δεν θα ήθελα καθόλου να τους ζήσω,είναι αυτοί που με κεράσανε πληγές, πονάνε οι πληγές ...Μα δεν πειράζει,είναι αυτοί που μου μάθανε.Μα πιο πολύ χρόνε μου θα θυμάμαι τις πληγές απ´τους πολύ δικούς μου, από τους μοναδικούς μου!

Καθώς σε ζούσα ,μήνα με το μήνα,μέρα με τη μέρα,λεπτό με το λεπτό...ζούσα στιγμές ωραίες,δυνατές,χαρούμενες άλλοτε κι άλλοτε στενάχωρες.Ήταν όμως οι στιγμές μου και θα είναι εκείνες οι αναμνήσεις οι γλυκόπικρες τα απογεύματα του νέου χρόνου που θα έρθει...Μου έμαθες χρόνε πως δεν είμαι τόσο δυνατή όσο δείχνω,μάλλον κάποια μέρα σου, το παραδέχτηκα στον άλλο μου εαυτό, γιατί εγώ το ήξερα εκείνος όμως όχι!Κάθε στιγμή σου όμως έβρισκα τη δύναμη να στέκομαι όρθια και να παλεύω για ότι πόθησα! Να παλεύω για τα πολύτιμα μου....τους φίλους και την οικογένεια μου.

Έρχονται στιγμές που αναρωτιέμαι,τι χρόνος ήσουν εσύ;; Πόλεμοι,άνθρωποι θαλασοπνιγμένοι,η χώρα μου ένα κωλοχανείο, φτώχεια, άνθρωποι άστεγοι, άνθρωποι άρρωστοι, παιδιά να σκοτώνουν παιδιά, παιδιά να χάνονται, να κλονίζονται αξίες όπως ο σεβασμός,η αξιοπρέπεια,το ήθος.
Άνθρωποι μόνοι στο πουθενά....κι εσύ κύλησες όπως πάντα σαν να μην συμβαίνει τίποτα,δεν σταμάτησες ούτε στιγμή.

Έρωτες ανώφελοι, που πέρασαν δίχως να ακουμπήσουν, έρωτες εφήμεροι ανάξιοι να γίνουν.Πέρασαν από δίπλα μου άνθρωποι συναισθηματικά ανάπηροι, άνθρωποι που φοβήθηκαν να αγαπηθούν, να ερωτευτούν, άνθρωποι που μου είπαν να προσέχω μην τυχόν και ερωτευτώ.... Άνθρωποι που δεν ξέρουν μάλλον πως ο έρωτας σε κάθε του μορφή ειναι δημιουργία,είναι δύναμη για να σε ζούμε και να σε ρουφάμε μέχρι την τελευταίο σου λεπτό,εκείνο που θα φύγεις για να έρθει ο νέος. Τους έζησα όμως όλους με πάθος,τους έδωσα από μέσα μου και μου δώσαν χωρίς να το ξέρουν... Δεν ζω εγώ δίχως έρωτα όσο κι αν δεν ήθελες να μου τον χαρίσεις...

Εσύ μόνο μια άνοιξη μου χάρισες... Την "άνοιξη του '15" που ήταν ένας περίπατος στ' αστέρια και στα σύννεφα κι ύστερα έγινες χειμώνας δίχως λίγο χιόνι, όχι για το χιόνι μα για το λευκό του χιονιού... για το φως!
Με δυσκόλεψες χρόνε και παραλίγο να με γονατίσεις μα δεν σου την έκανα τη χάρη!

Όρθια και χαμογελαστή θα περιμένω τον νέο...Θα περιμένω τις στιγμές του,τους έρωτες του,τα πρωινά του τα ηλιόλουστα ακόμα κι όταν ο ήλιος θα λείπει,τις βραδιές με ξαστεριά ακόμα κι όταν τα σύννεφα θα νικούν τα αστέρια!Θα περιμένω τις βροχές του που θα μου χαρίζουν ταξίδια με το νου.Θα περιμένω τα υπέροχα βράδια με τους φίλους μου.Θα περιμένω με την αισιοδοξία που παραλίγο εσύ να μου στερήσεις!

Κι εγώ που έχω μέσα μου αγάπη,και μόνον γι'αυτή ανησυχώ...μη μου φύγει ,μην τη χάσω,μην χαθώ....Θέλω να μ´αγαπάνε οι άνθρωποι μου χρόνε και να μην πάψω ποτέ να τους αγαπώ!Θέλω οι άνθρωποι να μάθουν να ζουν με αγάπη και χαμόγελα...Έτσι σε έζησα κι έτσι άντεξα τις "σπρωξιές" σου στα πατώματα,έτσι θα περιμένω και τον καινούριο που θα πάρει τη θέση σου....Είμαι έτοιμη να σε αποχαιρετήσω παλιόγερε,και να θυμάσαι πως αγάπησα κάθε λεπτό σου γιατί με έκανε σοφότερη!

Γέρε χρόνε θα σε αποχαιρετήσω με τα λόγια του Νίκου...Μ´αυτά τα λόγια ταυτίζομαι και σου κουνάω το μαντίλι..

"Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει να έχει η ζωή:
Το μεγάλο,το ωραίο και το συγκλονιστικό.
Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή.Όποιος δεν το κάνει αυτό,σέρνεται πίσω από τη ζωή.
Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή.Η μουσική,τα λουλούδια,η ποίηση.
Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη...."
Ν.Μπελογιάννης.

Αντίο χρόνε....

ΥΓ:Ο καινούριος να δώσει σε όλους μας στιγμές μοναδικές γεμάτες πάθος,έρωτα και χρώμα...Κι εκείνες οι δύσκολες στιγμές που θα μας κεράσει ας γίνουν σκαλοπάτια να τα ανέβουμε και να αγγίξουμε τα σύννεφα!!!
Υγεία και αγάπη!Χρόνια πολλά και καλή χρονιά λοιπόν!

 Της Χρυσάνθη Βαμβακίδη

Η Χρυσάνθη Βαμβακίδη .......έζησε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της στο Ηράκλειο της Κρήτης προσπαθώντας να μάθει τα φυτά,Τεχνολόγος γεω-πόνος μα εσύ κράτα μόνο το πόνος, θα σπουδάζει όσο θα υπάρχουν οι αιώνιοι! Τινάζοντας το σκουλαρίκι της έζησε για λίγο στην Αθήνα, πέρασε σαν ελεύθερη χορογραφία από θέατρα,τυροπιτάδικα κι άλλα πολλά για να επιστρέψει στην εξωτική Λάρισα! Σου χαμογελά από ένα ανήλιο υπόγειο μιας λάντζας κάποιου τσιπουράδικου, αλλά σου χαμογελά!!! Δηλώνει κυρά κι αρχόντισσα όπου υπάρχει τρέλα!
Αισιοδοξεί για τα καλύτερα, γελάει δυνατά,αγαπάει το κόκκινο χρώμα, την βροχή και τους ανθρώπους, λατρεύει τον μπαμπά, δεν ζει χωρίς τη μαμά, δακρύζει στη σκέψη του αδερφού της... θέλει να πεθάνει από έρωτα και θέλει να γίνει μάνα...! Σας αγαπάει μα δεν παντρεύεται!

Πρόσφατα άρθρα

  • Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Αγαπημένοι φίλοι & γονείς του Azima Place ξεκίνησε το Acting για παιδιά! Kids Acting τμήμα για τους μικρούς μας καλλιτέχνες στο Azima Place! Καλλιτεχνικό Θεατρικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά!Το τμήμα

    Read More
  • Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Στο Azima Place ξεκινάμε τα πρωινά μας με κέφι και χαρά και πολύ ενέργεια! Αφυπνίζουμε σώμα και πνεύμα! Παίρνουμε νέα ανάσα ζωής! Σύντομα έρχεται και το απογευματινό μας group mat

    Read More
  • Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το πιο δυναμικό και αγαπησιάρικο θεατρικό παιχνίδι της πόλης είναι εδώ! Στο Azima Place επιστρέφει και συνεχίζεται! Για πολλούς και διάφορους λόγους, γιατί οι περισσότεροι εδώ στο Azima Place είμαστε

    Read More
  • Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Βγήκα στη βεράντα με το κρασάκι μου να ξεχαστώ... να θυμηθώ... Και τι να δω;; Ξέμεινα από τσιγάρα, με το ζόρι βγαίνει ένα. Δεν βαριέσαι... Έκλεισα και την Αγγέλω... πόνεσε

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Δημοφιλή άρθρα

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41