Έτσι όπως σκύβεις και πίνεις από το ποτήρι σου, μέσα από τη γωνιά που δημιουργεί η κίνηση του χεριού σου, ένα φως με τυφλώνει και σε χάνω... Μη με ρωτάς αν μ αρέσει. Ρώτα με μόνο αν αντέχω...
Κάθε φορά που σκύβεις κάτι να της πεις μου κρύβεις το φως... Σκοτάδι.

Μη με ρωτάς αν φοβάμαι το σκοτάδι. Ρώτα με μόνο αν μπορώ να ζω σ´αυτό....
Τίποτα μη με ρωτάς... Ρωτάει οποίος νοιάζεται!

Όταν απλώνεις το χέρι σου πάνω στο κορμί μου..... Μη μ´αγγίζεις! Αφήνεις αποτυπώματα πάνω σε μια απουσία.
Όταν το βλέμμα σου συναντά το δικό μου παγωμένο βλέμμα νιώθω πως καίγομαι. Δεν είναι που φοβάμαι τη φωτιά μα δεν αντέχω άλλες στάχτες... Μη με κοιτάζεις!

Κάθε φορά που με αγκαλιάζεις, σε μυρίζω... Πνίγομαι! Δεν είναι που φοβάμαι τον πνιγμό μα πάντα ήθελα ανάσες από αυτές που δίνουν ζωή!!!
Όταν με φιλάς, πονάω... το φιλί σου πια δεν έχει γεύση! Μη με φιλάς... Θα κρατήσω ένα από εκείνα τα φιλιά που κλείναν τις πληγές...!
Σε έκανα στίχο για να διασφαλίσω την παρουσία σου μέσα μου, εκεί που κάποτε σου είπα πως επικρατεί χαμός! Εκεί,στα αριστερά μου... Τώρα έχει ησυχία στιγμή μου!
Κανε το "σ´αγαπώ" σου πράξη.

Μην με ψάξεις αν χαθώ...Θα βρεθούμε ξανά και θα είναι όλα αλλιώς! Τωρα φεύγω... Από μένα.... Γιατί σε σένα βλέπω εμένα...!
Το "σ' αγαπώ" το δικό μου έχει μέσα του το "πάντα"...Να θυμάσαι!
Ήτανε άνοιξη, θυμάμαι....

Υ.Γ: Διότι οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να φεύγουν πρώτα από τις "φυλακές" τους και ύστερα από τις ζωές των άλλων...! Πρέπει να φεύγουν, όχι από φόβο και αδυναμία... Από μεγάλη αγάπη, πρώτα για τους άλλους κι ύστερα για τους εαυτούς τους!
Να φεύγουν από αδιέξοδα.... Μόνον έτσι θα γίνουν μονοπάτια!

 Της Χρυσάνθη Βαμβακίδη

Η Χρυσάνθη Βαμβακίδη .......έζησε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της στο Ηράκλειο της Κρήτης προσπαθώντας να μάθει τα φυτά,Τεχνολόγος γεω-πόνος μα εσύ κράτα μόνο το πόνος, θα σπουδάζει όσο θα υπάρχουν οι αιώνιοι! Τινάζοντας το σκουλαρίκι της έζησε για λίγο στην Αθήνα, πέρασε σαν ελεύθερη χορογραφία από θέατρα,τυροπιτάδικα κι άλλα πολλά για να επιστρέψει στην εξωτική Λάρισα! Σου χαμογελά από ένα ανήλιο υπόγειο μιας λάντζας κάποιου τσιπουράδικου, αλλά σου χαμογελά!!! Δηλώνει κυρά κι αρχόντισσα όπου υπάρχει τρέλα!
Αισιοδοξεί για τα καλύτερα, γελάει δυνατά,αγαπάει το κόκκινο χρώμα, την βροχή και τους ανθρώπους, λατρεύει τον μπαμπά, δεν ζει χωρίς τη μαμά, δακρύζει στη σκέψη του αδερφού της... θέλει να πεθάνει από έρωτα και θέλει να γίνει μάνα...! Σας αγαπάει μα δεν παντρεύεται!

Πρόσφατα άρθρα

  • Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Καλλιτεχνικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά

    Αγαπημένοι φίλοι & γονείς του Azima Place ξεκίνησε το Acting για παιδιά! Kids Acting τμήμα για τους μικρούς μας καλλιτέχνες στο Azima Place! Καλλιτεχνικό Θεατρικό Εργαστήρι Συναισθημάτων για παιδιά!Το τμήμα

    Read More
  • Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Το Mat Pilates του Azima Place 2017-2018

    Στο Azima Place ξεκινάμε τα πρωινά μας με κέφι και χαρά και πολύ ενέργεια! Αφυπνίζουμε σώμα και πνεύμα! Παίρνουμε νέα ανάσα ζωής! Σύντομα έρχεται και το απογευματινό μας group mat

    Read More
  • Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το Θεατρικό Παιχνίδι του Azima Place 2017- 2018

    Το πιο δυναμικό και αγαπησιάρικο θεατρικό παιχνίδι της πόλης είναι εδώ! Στο Azima Place επιστρέφει και συνεχίζεται! Για πολλούς και διάφορους λόγους, γιατί οι περισσότεροι εδώ στο Azima Place είμαστε

    Read More
  • Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Το πετρόλ μου πανωφόρι.

    Βγήκα στη βεράντα με το κρασάκι μου να ξεχαστώ... να θυμηθώ... Και τι να δω;; Ξέμεινα από τσιγάρα, με το ζόρι βγαίνει ένα. Δεν βαριέσαι... Έκλεισα και την Αγγέλω... πόνεσε

    Read More
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4

Δημοφιλή άρθρα

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41