Τέτοια κοσμοσυρροή, μόνο στον κόσμο της Barbie πια!

Εεεεεεε κορίτσια που πάτε όλες μαζί!!!!?

Υπάρχουν φίλοι ή συγγενείς φίλων, η αδερφή του μπαμπά, της φίλης της Ελισάβετ π.χ. που έχουμε συναντηθεί σε γενέθλια και παιδικά πάρτυ, αλλά ποτέ δεν έχουμε πιει έναν καφέ παρέα, παρόλα αυτά είμαστε κοινωνικά δικτυωμένες, στα social και ανταλλάσσουμε και καμιά καλημέρα που και που!

Ένα καφεδάκι μετά τον κορωνοϊό θα το πιούμε όμως σίγουρα!

Σήμερααααα, Κυριακή απόγευμα, εμείς στη Νέα Σμύρνη, εκείνη στην Αρτέμιδα με παρέα το αγόρι της, (τον άντρα της εννοώ, αλλά μ’ αρέσει πιο πολύ η προσφώνηση αγόρι), τον Θανάση καθώς και δυο υπέροχα σκυλιά του “δρόμου” τον Cisse και την Heidi !!! Ο λόγος για την καινούρια μου φίλη την Κατερίνα! Είναι θεία της κολλητής της κόρης μας! Την Κατερίνα την γουστάρω γιατί είναι μεγάλο, υπέροχο, καλόκαρδο, ρομαντικό, παιδί!

Και τι εννοώ με αυτό…? Είναι μια από τις μεγαλύτερες συλλέκτριες Barbie στην Ελλάδα! Οκ κάποιοι μπορεί να ξινίζετε το γλυκύτατο προσωπάκι σας, να μην συμπαθείτε τις συγκεκριμένες κούκλες, ή τις κούκλες γενικότερα, αλλά τι να κάνουμε ο καθένας έχει τις αδυναμίες του! Και εμένα προσωπικά εξακολουθούν να μου αρέσουν τα παιχνίδια και να παίζω με αυτά με την Ελισάβετ και την κολλητή μου φίλη τη Λία!

Μπορεί στο Azima Cultural Art Space να έχουμε διακόψει τα ομαδικά yoga μαθήματα μας…
αλλά εδώ τα κορίτσια συνεχίζουν ομαδικά!

Είμαι από αυτές τις μαμάδες που μαγεύονται μπαίνοντας στα παιχνιδάδικα, που ως παιδί έχω χαρίσει όλα τα παιχνίδια μου μεγαλώνοντας, χωρίς να έχω κρατήσει ούτε ένα αναμνηστικό… και φυσικά δεν κακίζω αυτούς που αγαπούν κάτι τόσο πολύ ώστε να το συλλέγουν!

Τέλος πάντων, άρχισα να απολογούμαι, σε αυτούς που θα βιαστούν να κακίσουν την καινούρια μου φίλη την Κατερίνα!

Azima: Κατερίνα! Συστήσου στους φίλους μας εδώ να σε γνωρίσουν!
Κατερίνα: Ονομάζομαι Δερμιτζάκη Κατερίνα, είμαι 41 ετών (σε λίγες μέρες), κατοικώ στην Αρτέμιδα Αττικής από το 2012. Η εργασία μου είναι και χαρά μου! Εργάζομαι σε κομμωτήριο σκύλων, οπότε όλη μέρα είμαι σε επαφή με σκυλάκια, κι η άλλη αγάπη μου, είναι οι barbies.
Από την πρώτη μέρα που αντίκρισα μια, πρόσφατα (το 1986), έμεινα άφωνη… από τότε ξεκίνησε μια αγάπη που κατέληξε σε χόμπι και συλλογή που κρατάει ως και σήμερα!
Azima: Θυμάσαι την πρώτη σου κούκλα Barbie και πως την απέκτησες!? Την έχεις ακόμα!?
Κατερίνα: Φυσικά… η πρώτη μου κούκλα ήταν η tropical Barbie το 1986 και την έχω ως και σήμερα… παρόλο που την είχα σχεδόν παντού μαζί μου, είναι σαν καινούρια ακόμη!!!

tropical Barbie 1986

Azima: Με εντυπωσιάζεις!!! Πως έχεις καταφέρει, να κρατήσεις όλο αυτό τον “μπαρμπόκοσμο” και μάλιστα σε τόσο καλή κατάσταση!? Έπαιζες με αυτά τα παιχνίδια ή τα είχε φυλαγμένα!?
Κατερίνα:  Έπαιζα με όλες τις κούκλες μου… τις πρόσεχα πάρα πολύ, αλλά φαντάσου τις έπαιρνα και στη θάλασσα μαζί μου… πάντα τις έλουζα, τις χτένιζα κι άφηνα επιλεκτικά τις φίλες μου να παίξουν μαζί τους… αν έβλεπα ότι δεν τις πρόσεχαν, δεν τους τις έδινα!
Azima: Χαχαχαχα αυτό θα σε ρώταγα, αν άφηνες τις φίλες σου να παίζουν μαζί τους! Με κάλυψες!
Κατερίνα:  Χαχαχαχαχχα
Azima: Πες μου κι άλλα, από όσο γνωρίζω υπάρχουν και συλλεκτικές, σπάνιες κούκλες εεεε?
Κατερίνα:  Τις συλλεκτικές ξεκίνησα να τις μαζεύω από το 1991… μέχρι το 1995, που πήγα γυμνάσιο, έπαιζα ακόμα κι είχα ήδη γύρω στις 20 Barbie, 2 πισίνες, 2 τροχόσπιτα, 2 σπίτια, ένα jeep, την Ferrari, άλογα! Έπιπλα φυσικά για τα σπίτια και 5-6 Ken, τον σύντροφο της barbie!

Λεπτομέρεια από το “μπαρμπόκοσμο” της Κατερίνας!

Azima: Υπήρξε εποχή που σαν κοπέλα, μεγαλώνοντας εννοώ, σταμάτησαν να σε ενδιαφέρουν οι Barbie!?
Κατερίνα: Σταμάτησα για μερικά χρόνια, κι επανήλθε το πάθος μου τυχαία, όταν πηγαίνοντας σε ένα παιδικό σταθμό για πρακτική, γιατί ήθελα να σπουδάσω παιδαγωγός , είδα ένα κοριτσάκι να κρατάει μια υπέροχη Barbie… Έτσι, άρχισα πάλι να ψάχνω …

Ο Μαγευτικός Barbie κόσμος της Κατερίνας

Azima: Να υποθέσω ότι το αντικειμενικό κόστος, όχι το συλλεκτικό βάση σπανιότητας, αυτής της συλλογής, είναι μεγάλο, πως έπειθες τους γονείς σου να σου τα αγοράζουν, πως κατάφερες να αποκτήσεις τόσα “μπαρμποαντικείμενα”!!!
Κατερίνα: Σε αυτό ήμουν τυχερή… ο μπαμπάς μου ήταν τραγουδιστής κι έβλεπε κάθε βράδυ παρά πολύ κόσμο… στο σπίτι του λοιπόν δεν ήθελε φασαρία… οπότε, όποτε πλησίαζαν ονομαστική γιορτή, γενέθλια, γιορτές, με ρωτούσε αν ήθελα πάρτυ ή Barbie… ήξερε το ευαίσθητο σημείο μου… εγώ φυσικά διάλεγα barbie κι οτιδήποτε είχε να κάνει με αυτήν, σπίτι, αυτοκίνητο, πισίνα κλπ. Κι έτσι ήμασταν ευχαριστημένοι κι οι δύο… αυτός δεν είχε 20-30 παιδιά σπίτι του κι εμένα ανέβαινε ο αριθμός των Barbie μου!
Azima: Πως το βλέπεις όλο αυτό σήμερα, εξακολουθείς να το αγαπάς απ’ ότι καταλαβαίνω!
Κατερίνα: Φυσικά! Εξακολουθώ βέβαια, κομμάτια που δεν είχα πάρει μικρή, να ψάχνω να τα βρω σε σελίδες με vintage παιχνίδια, όπου κι έχω βρει αρκετά.
Azima: Ο Θανάσης τι λέει σχετικά με αυτό? Πως του φαίνεται να ζει σε ένα σπίτι με τόσες Barbie!?
Κατερίνα: Από την πρώτη μέρα που με γνώρισε, πριν 16 χρόνια, έμαθε ότι είμαι συλλέκτρια, κι άρχισε να το βλέπει με ενδιαφέρον, μόλις άρχισε να μεγαλώνει η συλλογή μου με τα χρόνια και να παίρνω διάφορα , συνήθισε πια και τώρα ακόμα, σε γιορτές και γενέθλια μου, με ρωτάει ποια θέλω, γιατί δεν ξέρει ποια να μου πάρει… κοιτάει να μου βρει κι αυτός κάποια που μπορεί να μην έχω και να μου αρέσει…
Azima: Υπάρχουν άλλοι στην Ελλάδα που να συλλέγουν Barbie!?
Κατερίνα: Μέχρι και πριν το internet μπει τόσο δυναμικά και καθημερινά στη ζωή μας, τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια πίσω, είχα έρθει σε επικοινωνία με την Mattel, την εταιρεία της Barbie και μου είχανε πει ότι ήμουν η πρώτη που είχα επικοινωνήσει μαζί τους για κάτι τέτοιο… στην πορεία εμφανίστηκαν κι άλλοι, μια κυρία από την Γλυφάδα, που είχε βγει και στην τηλεόραση κι ένα παιδί που είμαστε φίλοι Facebook… Σίγουρα είναι κι άλλοι πια, απλά δεν ξέρω τι συλλογή έχουν.

Γάμος… ή βραδιά Oscar… μόνο στον κόσμο της Barbie αυτή τη στιγμή….

Azima: Κατερίνα ξέρω ότι δεν έχετε παιδιά ακόμα! Θα μοιραζόσουν τον “μπαρμπόκοσμο” σου με τα παιδιά σου ή με την ανιψιά σου!?
Κατερίνα: Ναι, εννοείται! Με την ανιψιά μου παίζουμε από όταν ήταν πολύ μικρή, από 4 και μετά νομίζω ότι είχα αρχίσει να της παίρνω Barbie… Μάλιστα τις περισσότερες που έχει είναι δώρο από εμένα.
Azima: Πως βλέπεις τα παιδιά στην εποχή μας!?
Κατερίνα: Πολύ καλή ερώτηση… δεν έχω δικό μου, οπότε θα σου πω γενικά τι βλέπω… πάντα πίστευα και πιστεύω ότι το παιδί σου και το σκυλί σου είναι όπως το μάθεις… οι καλοί τρόποι φαίνονται στο παιδί, όσο χρόνων και να είναι… όσο πιο πολύ ασχοληθείς με το παιδί και του δίνεις ερεθίσματα συνέχεια και γνώσεις, τόσο πιο σωστό κι εφοδιασμένο, θα είναι στη ζωή του. Δε συμφωνώ πολύ με την τεχνολογία, που αναμφίβολα είναι στη ζωή μας, αλλά παν μέτρον άριστον… προτιμώ τον τρόπο που μεγάλωσε η δική μας γενιά… γειτονιά και παιχνίδια… Είτε ομαδικά, είτε παιχνίδια ρόλων κι επιτραπέζια.. Για αυτό οπότε έρχεται η ανιψιά μου προσπαθώ να παίξουμε barbie, για να ξεφεύγει λίγο από το τάμπλετ…
Azima: Εσύ τι παιδί θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου, κοιτώντας τώρα πίσω?
Κατερίνα: Ήμουν πολύ πειθαρχημένη μικρή, άκουγα τους γονείς μου, κι έκανα ότι μου έλεγαν… από ότι λένε κι οι ίδιοι, δεν τους δυσκόλεψα καθόλου… είχα πολύ καλά παιδικά χρόνια! Με πολύ παιχνίδι, ώρες ατελείωτες!

Για Clubbing ούτε κουβέντα!

Azima: Ας επιστρέψουμε στην wow εποχή μας! Δουλεύετε αυτό το διάστημα του κορωνοϊού?
Κατερίνα: Είμαστε κλειστά αυτή την περίοδο… όχι από την κυβέρνηση, οικειοθελώς ο ιδιοκτήτης μας σεβόμενος την όλη κατάσταση, πήρε μια γενναία απόφαση να κλείσουμε… Εγώ όμως έχω τα τηλέφωνα του μαγαζιού για ραντεβού εκτροπή στο κινητό μου για να εξυπηρετώ, αν υπάρξει ανάγκη… παρόλα αυτά είμαστε μέσα!
Azima: Πόσες μέρες είστε μέσα στο σπίτι? Και πως τις περνάς?
Κατερίνα: Είμαι μέσα από τις 14/03… Γενικά επειδή δουλεύω γύρω στις 10-11 ώρες καθημερινά, τώρα έχω την ευκαιρία να δω τα σκυλάκια μου, να πιω καφέ το πρωί με τον Θανάση και να αναδιοργανώσω το μπαρμποδωμάτιο !
Azima: Πως νιώθεις με όλες αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες που ζούμε..?
Κατερίνα: Περίεργα… δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μπορεί να έρθει τέτοιος θανατηφόρος ιός εδώ… η αλήθεια είναι ότι γενικά είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και δεν πανικοβάλλομαι εύκολα… ομολογώ ότι αυτή τη φορά, έχω τρομάξει… προσπαθώ να κάνω ότι λένε οι επιστήμονες, δε βγαίνω έξω καθόλου, πέρα από τα σκυλιά στις 6.30 το πρωί… ελπίζω να το ξεπεράσουμε όσο πιο ελαφρά γίνεται.
Azima: Τι θα είναι διαφορετικό στο εξής για σένα? Υπάρχει κάτι που επανεκτίμησες αυτές τις μέρες?
Κατερίνα: Νομίζω το να εκτιμώ την κάθε μέρα! Αν και γενικά, είμαι ευχαριστημένη από τη ζωή μου… κι ότι όλοι οι δικοί μου άνθρωποι είναι καλά στην υγεία τους… μην ξεχνάς ότι έχω και τους γονείς μου στο σπίτι μου και τους δύο… με όλες τις χαρές αλλά και τις δυσκολίες που έχει όλο αυτό!
Azima: Αυτή βέβαια, είναι η πρώτη φορά που είμαστε όλοι αντιμέτωποι, με κάτι που δεν κάνει ταξικές και οικονομικές διακρίσεις, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον! Κάνε μια ευχή για την επόμενη μέρα! Κλείσε δηλαδή τα μάτια σου και φαντάσου την ζωή σου όπως γουστάρεις να είναι, χωρίς περιορισμούς και εκπτώσεις!
Κατερίνα: Πάντα φανταζόμουν ότι έμενα σε φάρμα, κάπου στην Αμερική, με πολλά ζωάκια , την οικογένεια μου, πολλές Barbie και ένα τροχοκινούμενο… Τίποτα δε ζητάω,… ε; Όνειρο μου από μικρή, ήταν η Αμερική, δεν ξέρω γιατί, κάτι έχω με αυτή τη χώρα!
Azima: Κατερίνααααα σε ευχαριστώ και εύχομαι σύντομα namaste ελεύθεροι να πιούμε καφεδάκι και να αγκαλιαστούμε!
Κατερίνα: Καλό βράδυ και στους τρεις σας και να προσέχετε!
Azima: Σε ευχαριστώ για το απόγευμα που μοιράστηκες μαζί μου και τις υπέροχες φωτό που μου έστειλες!

Υπέροχες!!!

Η Cyder Επίσκεψη στο φανταστικό Barbie κόσμο της Κατερίνας με καφέ και κουβεντούλα εν μέσω κορωνοϊου, μου άφησε μια γλύκα και μου άνοιξε την όρεξη για παιχνίδι με κουκλίτσες! Μένουμε Σπίτι, Μένουμε σε “επαφή”… συναντιόμαστε έστω και έτσι! Η μέρα μεγαλώνει , το φως όλο και περισσότερο… όλα θα πάνε καλά!!!

Από καρδιάς
Αζίμα

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *